Waterfowl
Hoendergans (Cape Barren Goose)
Cereopsis novaehollandiae
- ongewoon
- 70 km/h
- Niet bedreigd
Graast meer op droog land dan enige andere gans. Overleeft op zoute vegetatie en drinkt nauwelijks water. Gemaakt voor eilanden.
- Populatie
- ~16.000–18.000 individuen in totaal (ongeveer 11.000–12.000 volwassen), stabiele trend
- Leefgebied
- Broedt op grazige, met poltoevens bedekte granieten eilanden voor de kust met weiland of laag heideachtig struweel; buiten het broedseizoen ook op kustweiden, stranden en oevers van zoetwater- en brakwaterlagunes/meren. Kan zout/brak water drinken, waardoor hij het hele jaar op eilanden kan blijven.
- Leuk weetje
- De soort dankt zijn naam aan overlevenden van de schipbreuk van de Sydney Cove in 1797, die de ganzen als voedsel jaagden op Preservation Island bij Cape Barren en ze daarnaar vernoemden.
- Verspreidingsgebied
- Endemisch in Zuid-Australië — zuidoostelijk Victoria, oostelijk Zuid-Australië, Tasmanië en de eilanden in de Bassstraat, en de Recherche-archipel voor de kust van zuidwestelijk West-Australië — met een kleine geïntroduceerde standpopulatie bij Christchurch, Nieuw-Zeeland.
- Dieet
- Strikte herbivoor/grazer: eilandpolgras (Poa poiformis), speergras, zeggen, klaver en andere vlinderbloemigen, kruiden en vetplanten (bijv. Disphyma australe); graast ook weidegrassen en graangewassen zoals gerst bij landbouwgrond.
- Grootte
- 0,85 m
- Spanwijdte
- 1,7 m
- Levensduur
- 12 jaar














