Songbirds
Indische wielewaal (Indian Golden Oriole)
Oriolus kundoo
- ongewoon
- 48 km/h
- Niet bedreigd
Een flits van puur geel door een mangoboomgaard — verdwenen voor je het geluid kunt plaatsen, een fluitende toon die in de hitte blijft hangen. Pas recent afgesplitst van zijn Europese neef, eindelijk een eigen naam voor deze Aziatische vogel.
- Populatie
- Niet numeriek gekwantificeerd; kwalitatief beschreven als vrij algemeen tot plaatselijk algemeen, met een populatietrend die vermoedelijk matig afneemt
- Leefgebied
- Open loofbossen en semi-altijdgroene bossen, bosland, bosrand, mangroven, open land met verspreide bomen, parken, tuinen, boomgaarden en plantages; grotendeels onder 1.800 m, maar tot 4.400 m in de Himalaya
- Leuk weetje
- Voorheen behandeld als een ondersoort van de Europese wielewaal, werd de Indische wielewaal pas in 2005 als volwaardige soort erkend, en een geringd exemplaar werd later meer dan negen jaar na het ringen teruggevonden in Tadzjikistan, wat laat zien hoe ver deze kleine wielewaal kan reizen.
- Verspreidingsgebied
- Broedt van Balochistan en Afghanistan langs de uitlopers van de Himalaya door Pakistan en Nepal tot in Noord-India, waarbij sommige populaties ook in het Indiase schiereiland broeden; noordelijke/trekkende populaties overwinteren in Zuid-India en Sri Lanka. Het totale verspreidingsgebied omvat ook Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan, Turkmenistan en Oezbekistan.
- Dieet
- Vruchten, nectar en insecten; bekend om het verspreiden van zaden van bessendragende planten en is gedocumenteerd als predator van kleine hagedissen (bv. vliegende hagedissen)
- Grootte
- 0,245 m
- Spanwijdte
- 0,44 m
- Levensduur
- 2,4 jaar
