Waterfowl
Steller's Eider
Polysticta stelleri
- ongewoon
- 40 km/h
- Kwetsbaar
Kleinste eider, vernoemd naar dezelfde natuuronderzoeker als Steller's gaai. Verdween van Alaska's North Slope en houdt maar nauwelijks stand.
- Populatie
- ~110.000–150.000 individuen, afnemend
- Leefgebied
- Broedt op moerassige Arctische en subarctische kusttoendra (overheerst door waterzegge en hangend gras) nabij meren en poelen; buiten het broedseizoen in kustbaaien, lagunes en ondiepe kustwateren
- Leuk weetje
- Ringonderzoek toont aan dat Steller's eiders meer dan 21 jaar oud kunnen worden (21 jaar en 4 maanden is het gedocumenteerde record op basis van ringgegevens) — een opvallend cijfer voor een soort die lange, transcontinentale trekvluchten maakt tussen Russische en Alaskaanse broedpopulaties.
- Verspreidingsgebied
- Broedt langs de Russische Arctische kust van het Jamalschiereiland tot de Kolymadelta en op Alaska's Arctische kustvlakte (bijv. Utqiagvik); Russisch-Atlantische vogels overwinteren in de Barentszzee/Nova Zembla, Noord-Noorwegen en de Oostzee, terwijl Russisch-Pacifische en Alaska-broedende vogels overwinteren in de Beringzee, zuidwest-Alaska, het Alaska-schiereiland, de Aleoeten en Noord-Japan
- Dieet
- Schaaldieren, weekdieren, stekelhuidigen en borstelwormen, verkregen door te duiken (tot ~9 m) en te grondelen in de winter; larven van waterinsecten, zaden en plantaardig materiaal (bijv. kraaihei, fonteinkruid) op de broedtoendra
- Grootte
- 0,45 m
- Spanwijdte
- 0,72 m
- Levensduur
- 10 jaar
