Seabirds
Westelijke strandloper (Western Sandpiper)
Calidris mauri
- gewoon
- 56 km/h
- Startvogel
- Niet bedreigd
Specialist van de Pacifische trekroute met een licht afhangende snavel. Pikt biofilm van slikken alsof hij aan het grazen is.
- Populatie
- ~3.500.000 volwassen individuen; vermoedelijk afnemende trend
- Leefgebied
- Broedt op kusttoendra en droge toendra/dwergberk-zeggenhabitat in de Arctis; gebruikt tijdens de trek en in de winter slikken, stranden, estuaria, rivierdelta's, zoutmoerassen, zandplaten, lagunes, zoutverdampingsbekkens/verlaten garnalenkwekerijen, rioolwaterbezinkbekkens, meer- en rivieroevers, en overstroomde of geploegde landbouwgrond
- Leuk weetje
- Naast typische ongewervelde prooien staat bekend dat westelijke strandlopers rechtstreeks grazen op de voedselrijke biofilm die intergetijdenslikken bedekt, waarbij ze de laag van kiezelwieren en microben opscheppen of opslurpen met gespecialiseerde snavel- en tongstructuren.
- Verspreidingsgebied
- Broedt voornamelijk in westelijk Alaska (Seward Peninsula tot het Alaska Peninsula), met kleine aantallen ook in oostelijk Siberië (Tsjoekotka); overwintert langs de Pacifische kust van Oregon zuidwaarts tot Peru, de Atlantische kust van New Jersey zuidwaarts door Zuid-Amerika, de Golfkust en het Caribisch gebied, met grote aantallen die tijdens de trek door het binnenland trekken; een zeer zeldzame dwaalgast in West-Europa
- Dieet
- Kleine ongewervelden, waaronder insecten, spinnen, kleine schaaldieren, weekdieren (bijvoorbeeld kokkels) en mariene borstelwormen, plus pekelkreeftjes en muggen; graast op kustslikken ook op de biofilmlaag aan het oppervlak (een mengsel van kiezelwieren, microben en organisch materiaal); verschillen in snavellengte tussen de geslachten (langsnavelige vrouwtjes prikken, kortsnavelige mannetjes pikken/grazen op zicht) verminderen de onderlinge voedselconcurrentie
- Grootte
- 0,155 m
- Spanwijdte
- 0,36 m
- Levensduur
- 4 jaar
